Werk

Was in het begin het motto van Berlijn Vernichtung Durch Arbeit, later kwam de opdracht uit Berlijn wat voorzichtiger met de gevangenen om te springen; zij waren nodig als arbeidskrachten in de oorlogsindustrie.?Omdat veel van het werk moest worden verricht op een grote afstand van het kamp werden er in de nabijheid van sommige fabrieken bijkampen gebouwd, filialen als het ware van het hoofdkamp.?Sommige daarvan hadden een bezetting van verscheidene honderden, zelfs duizenden gevangenen. Deze bijkampen werden buitencommando's genoemd; alleen Dachau telde er tegen het einde van de oorlog zo'n 180.


De dag begon vroeg, zeer vroeg. In het algemeen was er een 12-urige werkdag, van zes tot zes. Daar moest dan nog de reistijd bij worden opgeteld. Het waren vaak lange tochten, te voet meestal van het kamp naar het werk en weer terug.??En dan kwamen daar nog de tijden van de appèls bij, en die konden soms heel erg lang duren. Het is wel duidelijk dat de gevangen nauwelijks rust gegund werd.??In veel gevallen moesten gevangenen zwaar werk doen dat zij niet gewend waren en waartegen zij, in hun ondervoede staat niet waren opgewassen.    

De schaarse nachtrust werd maar al te vaak onderbroken omdat er luchtalarm was. Dat ondermijnde de conditie van de werkers nog verder.